نوشته لٛۏری مؽنجایی سی مؽرۊژ

مجید پوشنده از اصفهان( اهل دورود)

وختؽ بالنه‌ئؽ ناخوش مۊئە خوشن مونە د ور رٚه مریژیا ۉ بالیان واز کنە تا بزنن وە کولٛ جونش ۉ خۊ د همەجاش تیچ تال بان.

هنگامی که پرنده‌ای بیمار می‌شود خود را بر راه بر سر راه مورچه‌ها می‌اندازد و بال‌های خود را باز می‌کنند تا همه مورچه‌ها به آن بزنند و به خوبی در همه جا پخش و پراکنده شوند.

ئی کار سی یەنا کە ٱسید فورمیک کە ها د لٛار مریژ‌لٛ مؽ‌زنە وە در گشد جک جونوریا لٛش بالنه‌نە مؽ‌کوشە. وە ئی درمون سرؽشتی مۉئن «مریژگیری» یا خونِە وە مەریژدائن(antiag) .

این کار به این دلیل انجام می‌گیرد که اسید فورمیک موجود در بدن مورچه همه جانداران ریز مزاحم بدن پرنده را می‌کشد .به این درمان طبیعی «مورچه‌گیری» یا خود را به مورچه‌ها سپردن می‌گویند.

ئی روشت د بؽشتر د ٢٠٠ جۊر بالنە دینە وینە قلا ۉ پاپی سلیمونی کە وخت مەریژ گرتݩ چنی مؽکن.

این روش در بیش از ۲۰۰ نوع پرنده مانند کلاغ و هدهد مشاهده شده که هنگام مورچه‌گیری این کار را انجام می‌دهند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پربازدیدترین مطالب

فهرست مطالب